You are hereVerhalen

Verhalen


Het gunstige en het ongunstige lot (over arm en rijk)

Het konijn, de tijger en de koe (over vriendschap)

Oom Tijger, Oom Os en Oom Konijn (over ondankbaarheid)

Verhaal 1: Het gunstige en het ongunstige lot

Een volksverhaal uit Nicaragua over het lot van de arme en de rijke

Het volksgezegde "Wil een arme er op vooruit gaan dan moet zijn lot in slaap zijn gevallen en het lot van de rijke het niet in de gaten hebben" berust op het volgende verhaal:

Er waren eens twee compadres*, de ene heel rijk, de andere heel arm, die in een dorp woonden, waar vlakbij zich een steile hoge berg bevond, die de berg van het lot genoemd werd, want op de top ervan kon iedereen zijn persoonlijke lot oproepen om er mee te praten. Maar om de top te bereiken moest men diverse ernstige gevaren het hoofd bieden.

Op een dag riep de rijke compadre de arme compadre bij zich en bood hem 500 peso's voor het beklimmen van de berg om daarboven tegen zijn lot te gaan zeggen dat het hem niet nog meer geld moest geven, omdat hij al een hele boel had. De arme compadre nam dit aanbod niet aan want het had geen enkel voordeel voor hem zich aan levensgevaar bloot te stellen voor zo'n gering bedrag.

Maar toen hij bij zijn huis aankwam waar zijn gezin in ellende leefde en stierf van de honger, dacht hij: als ik onderweg het leven laat, kan ik tenminste maken dat mijn gezin die 500 peso's krijgt waar ze even mee vooruit kunnen. En hij keerde terug om te zeggen dat hij het aanbod aannam. Maar toen zei de rijke compadre: "Het was maar een opwelling van mij, ik geef je geen 500 peso's meer, maar 250." De arme weigerde. Hij ging naar huis maar dacht opnieuw na zoals de eerste keer en hij ging opnieuw naar de rijke compadre en zei hem dat hij de 250 peso's accepteerde. De rijke zei zonder enige schaamte: "100 peso's geef ik je en meer niet." En na diverse keren heen en weer gelopen te hebben, werden het tenslotte 5 peso's waar de arme op inging omdat hij niet anders kon.

Toen hij met Gods hulp zonder rampen op de top van de berg was aangekomen, riep hij het lot op van zijn rijke compadre. Dit verscheen onmiddellijk. Het was een stevige, vitale, knappe dame die toen ze de boodschap had aangehoord antwoordde: "Zeg maar tegen die meneer dat ik hem, ook al wil hij het zelf niet, veel geld zal blijven geven en dat hij zich wel moet realiseren dat hij die 5 peso's aan jou kwijt is geraakt omdat ik met wat anders bezig was toen jullie die overeenkomst sloten."

Daarna wilde de arme compadre van de gelegenheid gebruik maken om zijn eigen lot op te roepen, dat deed hij, en zijn lot verscheen. Het was een oerlelijke slonzige oude vrouw, mager en met piekhaar. Toen de arme compadre haar zag wierp hij zich op haar, maar de oude vrouw liet zich niet overmeesteren, er ontstond een fel gevecht, waarin zij de arme compadre tegen de grond duwde en hem bij de keel greep terwijl ze tegen hem zei: "Stuk ongeluk, nooit zal ik je loslaten en weet wel dat jij die 5 peso's gekregen hebt omdat ik sliep toen jullie die overeenkomst sloten."

En ik kroop weg in een gaatje en kwam weer uit een ander gaatje te voorschijn, om nog een verhaaltje van je te horen.

* Compadre/comadre = peetoom/-tante, maar ook buur of goede vriend.

 

* * * EINDE * * *

Verhaal 2: Het konijn, de tijger en de koe

Een fabel uit Nicaragua over vriendschap

"Ik ga op jacht, want ik heb enorme honger," zei de tijger op een dag tegen zijn vrouw, en hij ging op zoek naar beesten om op te jagen. In de verte zag hij een koe en hij zei tegen zich zelf: "Mijn middageten staat klaar, wat  zal mij vrouw blij zijn. "

De koe zag hem er aan komen uit de verte en verbleekte zoals de maan wanneer de zon opkomt. Een konijn dat naar haar zat te kijken kwam op haar af en zei: "Maak je geen zorgen, ik zal je helpen, vriendin."

Niet ver van de plaats waar de koe en het konijn met elkaar praatten, lag het skelet van een stier. Het konijn verstopte zich in de kop van het skelet van de stier en met holle stem als vanuit de andere wereld, riep hij naar de tijger: "Halt. Als je die koe opeet die tijdens mijn leven mijn vrouw was, zal ook jij, heel gauw, net zo dood zijn als ik."

De tijger rende er geschrokken en bang vandoor. Daarna liep het konijn de tijger tegemoet en vroeg hem: "Wat zoek je?"

"Ik ben op jacht," antwoordde de tijger.

"Kom, volg mij," zei het konijn. "Ik vind wel iets voor je te eten... Boven op die heuvel staat een dikke, vette, koe... ik zal haar voor je meebrengen; wacht hier beneden op me."

Het konijn ging de heuvel op, duwde tegen een enorm rotsblok en liet dat boven op de tijger vallen, die meteen dood was, verpletterd.

Sinds die tijd zijn de koe en het konijn goede vrienden.

 

* * * EINDE * * *

Verhaal 3: Oom Tijger, Oom Os en Oom Konijn

Een fabel uit Nicaragua over ondankbaarheid

Op een keer sloop oom Tijger rond een boerderij op jacht naar iets te eten. Ondertussen steekt er een hevige stormwind op en rukt een boom los die precies boven op oom Tijger valt. En deze zit vast. Oom Tijger begint te schreeuwen en oom Os komt voorbij. "Och, oom Os, haal me hieruit!" - "Nee, oom Tijger, u bent slecht!" - "Bij God, oom Os, ik beloof u dat ik mijn leven beter. Ik zal u nooit opeten."

Toen ging oom Os, die een goed hart had, op de boom af. "Ik zal de tak naar boven duwen en ondertussen moet u zich er onderuit wringen," zei oom Os. En zo gebeurde.

Maar zodra oom Tijger zijn vrijheid terug had vergat hij zijn belofte. En hij wilde oom Os meteen opeten. "Dat is niet eerlijk, oom Tijger!" - "Maar ik heb honger, oom Os," zei oom Tijger. En zo waren ze bezig toen oom Konijn voorbij kwam: "Wat staan jullie daar te discussiëren?" - "Treed u alstublieft als rechter op, oom Konijn," zei oom Os.

Oom Konijn ging op een steen zitten en zei: "Nou, wat is er aan de hand?" En oom Os vertelde hem wat er gebeurd was. "Ik snap het niet!" zei oom Konijn. "Hemel, oom Konijn," zei oom Tijger toen, "het is toch zo duidelijk als wat". En ook hij vertelde hem waar de onenigheid over ging. "Ik snap het niet," zei oom Konijn opnieuw.

"We zullen het u duidelijk maken," zeiden oom Tijger en oom Os. "Oom Tijger zat onder deze tak die hem vastklemde..." - "We zullen het nog eens doen, dat u het kan zien," zei oom Tijger.

En de Os lichtte nogmaals de tak op en oom Tijger ging er weer onder zitten. Toen zei oom Konijn tegen oom Os: "Laat de tak los, oom Os!" En oom Tijger zat opnieuw vast. "Dit is mijn uitspraak!" zei oom Konijn. "Oom Os, ga vrij heen, en laat oom Tijger vast blijven zitten omdat hij ondankbaar was." En daar zat oom Tijger, nog kwaaier dan een agressieve mier.

 

* * * EINDE * * *

 

Terug naar menu