You are hereDelegatie juli 2012 / Woensdag 25 juli 2012

Woensdag 25 juli 2012


Om 8.00 u wacht Mauricio ons op in hotel NG, vroeger dan verwacht. Wat kijken we allen raar op!
We bezoeken samen met hem en Elba Los Pipitos, een instelling die verzorging biedt aan kinderen met een handicap.
Los Pipitos is een organisatie, die nationaal wordt georganiseerd en al 25 jaar bestaat. In NG is deze organisatie ook al enkele jaren actief.
De gemeente heeft een paar jaar geleden een terrein ter beschikking gesteld waarop het gebouw van Los Pipitos met hulp vanuit meerdere landen en organisaties is neergezet. Er worden ook regelmatig hablatons georganiseerd. Dit zijn geldinzamelacties ten voordelen van sociale organisaties of mensen die om één of andere reden even in de problemen zitten (overstroming, ongeval..)
Het oogt mooi, kleurrijk en zeer proper. Er loopt zelfs de hele tijd een meisje met een zwabber rond. De directeur, tevens ambtenaar bij de gemeente, heet ons welkom en stelt enkele personeelsleden en leden van de raad van bestuur voor. Daarna legt hij de werking uit en krijgen we een rondleiding. Dit gebouw wordt heel duidelijk nog weinig gebruikt.

Onlangs is er een bevraging gebeurd in NG en daaruit blijkt dat er zo’n 600 gehandicapte kinderen (of volwassenen) zijn van geboorte, door ziekte of veroorzaakt door een ongeval.
Hiervan zijn er 385 die een dossier hebben bij Los Pipitos en die in de mate van het mogelijke steun krijgen en/af geholpen worden, bijvoorbeeld behandeling door een specialist (fysiotherapeut, psycholoog), begeleiding, onderwijs, medicatie,…

De personeelsleden volgen regelmatig vormingen, waarna ze de aangeleerde methoden overbrengen aan de ouders, die op die manier de behandelingen thuis kunnen uitvoeren.
Er zijn 18 kinderen met een lichte handicap (doofstom, mentale achterstand), die van maandag tot en met donderdag van 13 tot 17 u aangepast onderwijs krijgen in La Salle, de school van Santos (die we gisteren bezochten). Op vrijdag komen deze kinderen naar Los Pipitos om te knutselen, fysieke oefeningen te doen, onderzoeken te laten doen, etc.

Op woensdag en donderdag is er een fysiotherapeute aanwezig die de kinderen behandelt en ouders ondersteunt in hun manier van omgaan met de kinderen.

De grootste noden worden opgenoemd:
- tussenkomst in transportkosten van ouders, die van ver moeten komen;
- overnachting aanbieden aan ouders, die veraf wonen;
- medicamenten;
- doorverwijzing naar hospitaal voor gespecialiseerde dokters;
- materaal: weegschaal, meettoestellen, loopband, medische apparatuur,..

Op regelmatige tijdstippen komen er specialisten vanuit Managua en de ouders worden dan op voorhand verwittigd.

Het spijtige aan ons bezoek is dat er op dat moment geen kinderen aanwezig zijn. Daarom beslissen we om op vrijdag tussen ons programma door opnieuw een bezoekje te brengen zodat we de kinderen in actie zien in Los Pipitos. We hopen dat de vorige delegatie meer actie zag in dit gebouw. (vb. fysiotherapeut) Soms krijgen we het gevoel dat het hier nog helemaal niet draait.

De directeur probeert ons op alle mogelijke manieren te overtuigen om zijn instelling financieel te ondersteunen, zelfs op een manier die aan ‘slijmen’ doet denken.
Het project voor de GROS voor de aankoop van materiaal hebben we sowieso al ingediend en dat zal normaal wel worden goedgekeurd.
Maar hun eerste zorg is eigenlijk het plaatsen van een omheining rond het gebouw, zodat de kinderen veilig zijn. Dit project hebben ze ons voorgesteld voor de provincie en we zullen in het comité hierover beslissen.
Als we rond 11.00 u buiten stappen zijn we niet echt voor 100% overtuigd en daarom zullen we in de vroege narmiddag (rond 13.30 u) een bezoekje brengen aan die 18 kinderen, die in de school van Santos aangepast onderwijs krijgen (zie hierboven).
Maar eerst worden we verwacht bij Gerd (van Elba) voor uitleg rond ‘reciprocidad’
Dit verhaal brengt Hilde

Hups…hier Hilde:
- Reciprocidad ….wederkerigheid….het stokpaardje van Gerd en …hij heeft een punt.
Er is zelfs een commissie ‘reciprocidad’.
Uitgangspunt: -een stedenband is een zusterband….zussen zijn verschillend maar evenwaardig. Tussen twee steden van een stedenband moet er ook een evenwicht zijn.
- Belgen brengen geld voor projecten die weliswaar samen uitgewerkt worden. Wat kan Nueva Guinea aan Sint-Truiden bieden?
- Belgen produceren CO2- Belgen kappen hun bossen en voldoen niet aan Kyoto-normen. Zorgen voor O2 is de boodschap. Herbebossen is één van de mogelijkheden. Nueva Guinea kan dat voor Sint-Truiden doen.
- Belgen eten graag bananen, drinken koffie, cacao….kan er eens nagedacht worden of een directe verkoop van spullen uit Nicaragua mogelijk is in kleine winkels in Sint-Truiden (toeristische dienst, wereldwinkel….)
- de tentoonstelling tussenappelenbanaan ook naar Nueva Guinea brengen
- regelmatige artikels in infoblad, weekkrant, radio
- allemaal mooie dingen die heel leuk en leerrijk zouden zijn alleen….wie gaat het allemaal doen?
- Het idee groeit om dit thema erg mee te nemen in de volgende jongerenuitwisseling….de wederkerigheid
- Gerd stuurt zijn volledige tekst door, wie het wel lezen, laat maar weten.

We lopen nog even langs de bouwwerf op emJAC. Vonkita kon vorig jaar via de Nationale Loterij geld krijgen voor de bouw van 7 nieuwe klaslokalen en Hilde wil even met de constructor praten. Ondertussen begint het weer aardig te regenen. Betonnen paadjes zijn echt geen luxe hier.

In de nog steeds gietende regen rijden we samen met Mauricio in zijn ‘autootje’ – waar we nu dat het zo regent uiteraard blij mee zijn – naar de school van Santos. (met een tussenstop in de pizzeria voor 1/8e pizza per persoon, die nog opgewarmd is in de oven).
Maar goed, we zijn niet kieskeuring en niet zo hongerig ;-) Buiten Annemie want die kan altijd eten.

In de school van Santos maken we kennis met deze ‘speciale kinderen’ en met de manier waarop er met hen wordt omgegaan. Er zijn dove kinderen, kinderen met een mentale achterstand wegens ziekte, een meisje dat polio had…Eerst voelen we wat schaamte om hier te filmen of foto’s te maken maar…deze kinderen zijn net als zowat iedereen hier in Nueva Guinea blij als er foto’s gemaakt worden. (we hopen dat dit hier nog lang zo mag blijven) De manier waarop de leerkracht en Santos met de kinderen omgaan is hartverwarmend. Die kinderen hebben geluk dat ze hier terecht kunnen. Elke vrijdag gaan ze in plaats van naar deze school naar Los Pipitos voor manualidades….knutselen. We gaan er vrijdag even langs.
We zijn al iets meer overtuigd van de goede bedoelingen van Los Pipitos.

Directeur Santos gaat met ons mee naar hotel NG om er samen met Elba te ‘brainstormen’ over de intercambio met de studenten.

In het overleg met Santos, Elba en Mauricio over de uitwisseling van de jongeren werden de doelen van de uitwisseling overlopen. Deze zijn: mensen sensibiliseren in Sint-Truiden en Nueva Guinea en te leren van onze en hun gebruiken . Bijkomend doel is zeker en vast ook het ledental van Niquipo te doen stijgen .

Volgende punten werden aangehaald:
 Wat kunnen zij van ons leren. Bv op het vlak van lesgeven. In NG wordt zeer veel frontaal lesgegeven. Zijn er voorbeelden van lessen die bij ons op een andere wijze worden onderwezen? Bv een LO les. Deze eens filmen en aan hun laten zien. Er wordt hiermee niet bedoeld dat wij meer materiaal hebben, het gaat over het verschil in didactische aanpak.
 De overnachtingmogelijkheden van de jongeren bij de gastgezinnen zal Luz en la Selva regelen via de directie van de scholen. Zij hebben immers het beste zicht op de mogelijke gastgezinnen. De prijs van $10/lln/dag is correct. Net zoals in Santo Tomas zullen deze gezinnen op voorhand moeten samen geroepen worden en meer informatie krijgen.
 Wanneer er gedacht wordt aan een mogelijke opdracht van de lln hier moet deze duurzaam, mooi, en snel uit te voeren zijn. Luz en la Selva gaat hier verder over nadenken.
 De concrete uitwerking is een opdracht voor de jeugdcommissie waarin zowel leden van Luz en la Selva, de gemeente als de jongeren zelf zitten.
 Een belangrijk thema dat ook hier in het 5de jaar wordt behandeld is draagkracht en mondiale verschuiving. Alles wat betreft klimaatopwarming, ecologische voetafdruk, CO² uitstoot . Het is belangrijk om de jongeren hier iets mee te laten doen.
 De concrete regeling hier van het transport, overnachtingplaatsen in Managua en elders worden geregeld door Luz en la Selva, Mauricio en de Gerencia. Te vaak gebruik maken van de ervaring van Julio (Santo Tomas) zou door hem als te profiteren kunnen worden aangevoeld.
 Mogelijke activiteiten die hier kunnen gedaan worden: cultureel: bv. dans, sport, waarbij deze kunnen voorbereid worden in België en Nica door een 2 tal jongeren en hier verder uitgewerkt, wandeling, kunst, …

Na deze nuttige vergadering gaan we nog langs in het Instituto Ruben Dario. We bezoeken enkele klassen van het secundair. Een van de meisjes die naar de extra Engelse les komen is bereid om voor onze camera’s een lied te zingen. De directrice stelt ons voor aan de leerlingen van het 4de jaar. Het zijn echte pubers zoals die van ons.;-) De 5de jaars waren al naar huis omdat de leerkracht afwezig was. Mooi om te zien was hoe de leerlingen hier de school proper houden. Iedere week is een andere klas verantwoordelijk voor de orde en moet deze de school volledig kuisen. Dit houdt in de klassen, speelplaats en paden. Hier konden we nog een optreden van de schoolband meepikken. Lid zijn van de schoolbanda is erg gegeerd. Er werden dan ook enkele voorwaarden aan gekoppeld. De leerlingen die meer dan 80% halen en goed gedrag vertonen mogen deelnemen.

Het is donker (18u) als we moe maar voldaan in het hotel aankomen. Hilde en Elba charlaren nog enkele uren in de zetels vooraan in het hotel. Han en Annemie maken hun deel van het verslag. Hilde pakt na 21u over. En jullie kunnen het weer lezen.

Sorry voor de lange verslagen maar wat we hier op één dag doen is echt niet in 3 zinnen te omschrijven. En..daarbij is ineens ook een groot deel van het verslag getikt. Het is veel maar dat wisten we. Onze hoofden zitten regelmatig vol.

Annemie, Han, Hilde